(1923-1971) Fotoğraf Sanatçısı
1923 yılında varlıklı bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldim. Henüz 18 yaşında babamın dükkanında çalışırken tanıştığım Allan Arbus ile evlendim. Birlikte moda fotoğrafçılığı yaptık. Moda fotoğrafçılığı şatafatlı hayatın boyalı, yalancı bir yüzüydü ve beni tatmin etmedi. Benim acı çektiğim şeylerden biri de hiçbir zaman güç koşulları hissetmemiş olmak ve gerçek dışı gelen bir ortamda yetişmiş olmaktı. Bu nedenle de farklı kişiler her zaman ilgimi çekmişti. İlk çektiğim fotoğraflarda kurbanlar ve talihsizler üzerine yoğunlaştım. Benim için muhteşem bir heyecan kaynağı olmuşlardı. Onlara tapardım. Hala da bazılarına tapıyorum. En yakın arkadaşlarım onlar demiyorum ama bana utanç, korku ve hayranlık karışımı bir duygu verirlerdi. Hepimiz günün birinde travmatik bir deneyim yaşayacağımızdan korkarız. Hilkat garibeleri kendi travmaları ile doğduklarından hayattaki sınavlarını zaten geçmişlerdir. Bence onlar aristokratlardır.
Onları bulmak için evlerine kadar takip ettim, onlarla konuştum ve toplumdaki görünüşlerinin altındakini yakalamaya çalıştım. Fotoğrafını çektiğim kişiler direkt kameraya bakmalıydı. İzleyen de benim gözümle görebilmeliydi onları.
Çalışmalarım Modern Sanatlar Müzesinde sergilendi. Stanley Kubrick, “Schning” filminde kullandığı ikizleri benim çalışmalarımdan esinlenerek oluşturdu. Fotoğraflarımın konusu ile ilgili en iyi tanımı ise Susan Sontag yaptı. Beni ve onları “Mutsuz Bilinç” diye tanımladı. Evet galiba öyleydim ki 48 yaşında hap içip, bileklerimi keserek bu hayattaki sınavımı bitirmeden aranızdan ayrıldım.