Sanki Hiç Ölmemiş Gibi

Sanki Hiç Ölmemiş Gibi

2017–2019

Sadece gördüklerimize mi inanmalıyız? Gördüğümüzü sandıklarımızın ya da göremediklerimizin varlığından kuşku duymak insan doğasının en belirleyici özelliklerinden biri. Görünmeyeni hissetmek, aramak, bulmak bazen bildiğimizi düşündüğümüz şeylerin yüzeyselliğinden daha derin izler bırakır kişide. İşte bu etkilerle ortaya çıkan yaratıcılığın yol gösterici ve aydınlatıcı olması kaçınılmazdır.

Bu proje, “Hiçliğin Varlığı’’nı görünür kılmanın projesi olacak. Bu nedenle de bir duvarı boydan boya kaplayan gazete sayfaları üzerinde, öldürülen, artık hayatta olmayan kadınların yağlıboya resimleri yer alacak.

Genellikle gazetelerin 3. Sayfalarında okuduğumuz, Pelin, Gizem, Emine, Dilek ve yüzlercesi şiddet gördüler ve öldürüldüler. Çoğu insan bu haberlere şöyle bir bakıp geçti. Onların hayatlarını, nasıl öldürüldüklerini okudukça üzülmenin ötesine geçmek gerektiğine inandım. Yüzümü dayak yemiş gibi boyamak yerine onları boyadım. Portrelerdeki seçimim tebessüm etmeleri ve direkt bize bakmalarıydı. Yaşıyorlardı ve gülüyorlardı. Hayat doluydular. Onları göremeyenlere, görünür kılmak istedim.